ادمیت

جان درون جسم من من را به حیوانی رساند
ادمیت گشتنم را روح حق در من نهاد

من ز گل بودم گلی از جنس لاج

دست حق این جلوه را زیبا بساخت

لاج را خواهی ببینی اندورنت را نگر

چرک و خون باشد ولی نظمش نهاد

پوست را بر چرک و خون پوشاند او

دست او این جلوه را زیبا بساخت

پس بیا شکرش کنیم ما روز و شب

تا که او هم هدیه مان عشقی دهد